با سلام خدمت تمامی دوستان

در این بخش می پردازیم به گزارشی از شهر نودشه در مورد پخش شربت های اعتیاد آور اکسپکتورانت کدئین در این شهر :

چنذی پیش به ما خبری رسید مبنی بر اینکه در این شهر فردی اقدام به فروش این شربتها می کند. از این تاریخ به بعد اگر موردی مشاهده شود با وی برخورد می شود(در ضمن در قسمت بعد گزارش را کامل برایتان می نویسیم)

سلَام په ی هه ورامانی

وه لاته  ئازیزه که م، وه لاته  پاکه که م، وه لاته  سه ر به رزه که م  په ی  چیَشی   پیَسه ته  سه ر ئامان، چیَشا  چیَش  بیه ن؟ چی  پیَسه  قه دَیمی  خاسی  مه خلوقه که یت  مه واچا؟ تو  خه ته یوه ت  که رده ن؟ تو  خرابییَوه ت  که رده ن؟ مایه و  فه خریما  تو  بیَنی، حه ز  که ریَنمی  واچا  هه ورامی، به لَام ئیسه  وینمیَ  گه لَای  داره کات  هه ر  به  سه وزی   مریَزا، هه رچی  گولیَت  هه نیَ  پیَسه  هه رالَه بره می  سه ره شا  ئاسه نه ره. واچیَنمیَ  تو  بیَشکیَ   زانایه نی، چی  پیَسه ته  که رد؟ چی  بیه نی  یاگو  نه زانی؟

چی مه په رسی  ئی  جوانیَته  چی  پیَسه شا سه ر  ئامان؟ چی  پیَسه  قه دَیمی نیه نیَ؟

هه ورامان جواب مدَووه:

ئه ریَ  تو  راس  ماچی  من  مه تاوو  سه ره   به رز  که روه وه  من  هه ر  سه ربه رز  بیه نا  به لَام  ئیسه  نه وه شه نا  ئیسه  من  سه ره تانما  سه ره تانیَو  که  بانیش  بیگانه ن  ئه ری  بیَگانه ی  کاریَوه ش  که ردن  که  من  مه تاوو  سه ره  به رز که رو. زه هریوی  سیاوشا  داناپنه، زه هریو  که  جوانه کیَم  سیسیَش 

که ردیَنیَ  ئا زه هره  مزانی  چیَشا  ئه ریَ  راست  وات  هه رئانه نه  که  توَچ  مزانیش " تریاکا، تریاک"

ئا جوانیمه که  مایه و  سه ربه رزی  من  بیَنیَ  ئیسه  چیَش شا  سه ر  ئامان؟ مه تاوا حتی  بلا  رانه.

ئیَمه واچیَنمیَ  شیمیایی شا  که ردیَمیَ،  ئه نفال شا که ردیَمیَ  خه فه ت  وه ریَنمیَ. چی چی..........؟؟

به لَام ئیسه،ئه نفال  چیَشا؟ هه له بجه  چیَشا؟  ئیسه هه م  وه لَاتیه که و   ویَما که  ئه نفال ما  که رو  هه م

زوانه که و  ویَما که شیمیاییم  مدَو پنه. 

تو گله ی جه من که ری  من  جه  مه خلوقه که یم. چیَشا  برا  مه په رسو  په ی  برای. چی تو مه په رسی  کیَن ئی  زه هرما  مدَو  پنه؟ 

ئیسه من  چه نی  هه رچی  کورد و هه ورامیا  ماچو: 

چی  وه رمه نه  که  هه ندیَ  هورزدیَوه  براکیَتا ، تاته کیَتا ، ....... ده ستانه  شییَ . چی   وه ر  مه گیَردیَ؟ 

چی  بیَخه م  نیشتیَندیَره؟ پالَتانه  تریاکم په خش  که راوه   هیچ  مه واچدیَ  هامساکه ت تریاک  وره شوَ  تو هیچ  مه واچی. مه گه ر  تو  چا  کوَردا  نیه نی  که  حازرا  په ی  میَله ته که یش  گیانش  دو؟ مه گه ر تو 

نه ته وه و   .......  نیه نی؟ په ی  چیشی  پاسه  بیَ  خیاله نی؟ 

ئاروَ  نوَبه تو  کورو  فلانه  که سیا  سه به ی  نوبه ت هیَنو  تونو براکه و  تو  هوَرزدیَوه  ده س به ده س ده یمیَ ئی  زه هریه  جه  لاشه و  وه لاته که یما  بزنمیَوه 

بر این عقیده ایم که "our work is the presentation of our capabilites" و اینکه «کردار همه چیز است و شکوه و افتخار هیچ چیزنیست».

گاهی پیش می آید که به خود می گویم چرا باید "طرِیانی ژانی" باشم که " ژانی من نیه" چرا برای کسی که با من هیچ نسبتی  ندارد  خودم را اذیت کنم، دوباره به  فکر می افتم که «چو عضوی به درد آورد روزگار» ما نیز نمی توانیم ساکت بنشینیم.و باز هم فکر اینکه چرا به تنهایی و اینکه چرا « قبیله یعنی یک نفر»، چرا کسی پیدا نمی شود که به برادرانش کمک کند و چرا « هم خونی معنا ندارد»و هزاران سوال دیگر..........

و دوباره نا امید از اینکه شاید کارهای من با این همه ضعف آیا برای شهرم مفید است یا نه، خودم را با « بجوشو هه ر  که س  وه قه د  ناله ی  ویش» دلداری می دهم شاید که کارههای کم من نیز« برگ سبزی باشد . . .

بعضی مواقع غمگین از اینکه چرا «سلامم را نمی خواهند پاسخ گفت» و چرا باید «سرها در گریبان»  باشد اوقات را بسر می برم. گاهی از این همه کار سخت نا امید می شوم ولی چون می دانم که:

 "mountains cannot be surmounted except by winding paths " دوباره دلگرم میشوم شاید که با کمک شما دوستان عزیز بتوانیم اعتیاد را از شهر و دیارمان بیرون برانیم